Het einde van de wereld

Helaas had ik gelijk het was een verschrikkelijke en korte nacht. Om negen uur begon de Fransman en 5 minuten later de dronken Spanjaarden, wat een concert. Om 7 uur verliet ik de herberg. Normaal kijk ik of er ergens anders plek is, maar dorm 4 was weer afgesloten. Een voordeel was dat ik om 8 uur Santiago binnenwandelde maar wel met dikke slaapogen. Het was ook mistig en 12 graden. Om half negen op het plein waren er slechts een handjevol pelgrims. De kathedraal was vrijwel vrij van steigers. Een renovatieproject van minstens 5 jaar, denk ik. Fotootje laten nemen en naar de officina de peregrinos. Omdat het vroeg was kon ik gelijk doorlopen. Eerst de officiële Compostella en dan die met de afstand. Daarna nog even heerlijk koffie gedronken in de huiskamer van de lage landen met Jan en Marion. Om half twaalf vervolgde ik mijn weg naar Finisterre en dan Muxia.

Ik had al besloten om na Negreira in mijn tent te gaan slapen. 22km is te doen hoewel het heuveltje op en af is en het zeer warm werd. Onderweg werd ik erop geattendeerd dat er een feest was en dat er voor de pelgrims gratis eten en drinken was. Even wat drempelvrees maar na 2 wijntjes kwam ik in gesprek. Het was een feest ter ere van een internationaal koeien-ras. Ze testen of er verschil in smaak is tussen de koeien uit bvb Brazilië, Ierland, Frankrijk maar ook uit Salamanca en Galicia. Het vlees smaakte mij voortreffelijk met wat pan en vino de Galicia. Enigszins wankelend vervolgde ik mijn weg, het zal de zware rugzak wel geweest zijn. Voor Negreira is er nog een zeer authentiek middeleeuws stadje Ponte Maceira over de Rio Tambre met een brede waterval en bogenbrug. De vorige keer ben ik hier ook gaan zwemmen. In Negreira de nodige boodschappen gedaan en nog een biertje gedronken.

De afstand van Santiago naar Finisterre is ongeveer 90km. Na de 22km nog zo een 2 dagen van dertigers. Ik besloot om zo lang mogelijk door te lopen en vanwege een heel lang bos met bramenstruiken en christusdoornen vond ik pas laat een geschikt plekje met gras en uit het zicht. Maar wel met een mooi uitzicht over de hogere heuvels van Galicia.

De volgende ochtend werd ik wakker met de eerste zonsopkomst. Meestal was het bewolkt of mistig op deze Camino vanaf 10 mei. De herbergen liggen ongustig om het nu netjes te verdelen en ik had ook al besloten om na Finisterre door te lopen richting Muxia. Maar het vinden van een overnachtingsplek zo een 20km voor Finisterre was niet makkelijk. Mijn etensritme was om 14 uur een menu del dia en wat ensalade met pan in de avond. Dit gaf mij ook meer vrijheid. Na oliveroa, waar ik ook weer de mobiel en powerbank kon opladen moest ik nog 20km door na de 15km die ik al had gelopen. Een leuk gesprek met een oudere Zwitserse dame over onder andere Nepal was een welkome onderbreking. De eigenaresse van de bar had mij gewezen op een ermita met fuente. Die kon ik mij nog wel herinneren maar niet precies waar. De eerste capella had wel een mooi grasveldje maar geen fuente. Na 8km kwam mijn redding met de fuente en capila de san pedro martir. Heerlijk koud stromend water en te drinken volgens de boer die het gras aan het maaien was, maar ook om mijn bezwete lijf te ontzouten.

Na mijn overnachting was het nog 5 km naar Cee en voornamelijk bergafwaarts. Een eerste blik op de vuurtoren van Finisterre was toch heel bijzonder. Ik had dat nog nooit zo gezien. Meestal lag het in de mist of laaghangende bewolking. Na Cee volgt na een paar beklimmingen het eerste strandje. Dat nodigt uit om erover te wandelen en ook het terras van het restaurant voor een café con leche muy grande, nou ja dos dus. Over het lange strand naar Finisterre en altijd op zoek naar mooie schelpen. Ik kwam mooi op tijd aan voor een menu del dia met paella de mariscos als segundo. Heerlijk en daarna door naar de vuurtoren. Even wat dagjesmensen ontwijken en zover mogelijk naar beneden, tussen de brandstapels van de dagen er voor, naar het einde van de wereld!!!

Advertisements

One thought on “Het einde van de wereld

  1. Prachtige foto’s. eeuwige herinneringen, heerlijke ontmoetingen en zoveel natuurschoon. Trots op je broer, je hebt het gehaald. Finisterre, wat een toverwoord. Nu wil ik er ook heen, dat begrijp je. Maar dat zal niet gaan, gelukkig heb ik met je mee mogen lopen in dit mooie prachtige verslag van je reis. Genoten heb ik er van! Dank je wel en liefs ❤

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s