Monto do Gozo

De nacht verliep rustig langs het eeuwenoude pad naar het monestario van Samos. Op een vervelend knaagdier na, die mij pas verliet na herhaaldelijk op het tentdoek slaan. De volgende ochtend werd duidelijk waarom, ik stond boven op de ingang van zijn hol. Die dag liep ik in de laaghangende bewolking naar Samos wat altijd mooie plaatjes oplevert. Het bos langs de rivier heeft iets magisch, ik voel het iedere keer weer. Ik ben niet veel gewend in Nederland door het fantastische planmatig onderhoud van de bossen, maar hier met de groene kleuren van mos en de hoge bomen die de jonge planten verstikken gaat de natuur zijn gang. Zo hoort een bos te zijn. Na Samos slinger ik vrolijk met een omweg van 7km naar Sarria. Maar het is het waard ondanks de chagrijnige monnik die na opening van het monestario om 9.30 uur mijn credencial met zijn te grote stempel bijna ruïneert. Ik wilde nog doorlopen tot na Sarria maar na mijn menu del dia besloot ik om er te blijven, in een herberg van 20 bedden waarvan 7 bezet. Handwasje gedaan en nog wat zitten praten met wat pelgrims. Redelijk vroeg naar bed en de volgende ochtend laat te beginnen met mijn weg naar Portomarin.

Tja Sarria, vanaf hier zijn de 115km genoeg om met 2 stempels per dag een Compostella te verkrijjegen. Helaas was het donderdag en enkele groepen Spanjaarden waren ook gestart. De route is schitterend door het glooiende landschap van Galicia. Bekende cafés liep ik voorbij en ik besloot om in Portomarin in een albergue privado te verblijven. De brug en aan het einde de trap zijn bekend evenals de rechthoekige kerk in het midden van de plaza. Ik moest de sleutel ophalen op een ander adres en na een heel verhaal werd ik naar het pension gebracht in zijn auto. Een menu del dia en een wijntje waren voldoende om vroeg te gaan slapen.

De volgende ochtend is het bekend dat na de brug, in een pelgrimsfile, de dag begint met een stevige klim. Druppelsgewijs laat ik ze weer achter me zoals iedere dag. De eerste bar 20, de volgende weer 20 undsoweiter undsoweiter. Ja, ik spreek Engels, Duits en wat Frans en meer en meer Spaans. Ik had al besloten om na Palas de Rei verder te lopen na een heerlijke menu del Peregrinos en na het dorpje Casanova het bos in te duiken. De volgende de dag ook na Arzua om op zondag nog 5km voor Santiago te overnachten op Monte de Gozo. Voor Casanova zijn er hele leuke kleine herbergen zoals albergue Domingo met zijn levensgrote schelp en vernoemd naar mijn heilige in het Spaans. Het plekje tussen de naaldbomen was lekker zacht en ik zag de zon eindelijk ondergaan.

Door mijn afwijkende afstanden en overnachtingsplaatsen begin ik de dagen vrijwel alleen. En ontmoet mijn medepelgrims in de bars onderweg. Zoals in Arzua op het plein met William uit Wales. We bespraken, of liever gezegd hij, de gehele wereldpolitiek zoals de Brexit en ik keek ondertussen een wedstrijd van het wk-voetbal. Nadat mijn mobiel en powerbank was opgeladen ging ik verder de avond in op zoek naar mijn plaatsje langs de camino de Frances.

De volgende ochtend met de zon op pad maar het blijft fris in Galicia, 11graden. De temperatuur loopt deze dagen tegen zes uur op naar de 28gr. Heerlijk maar rond 14 uur wordt het wel warm. O’Pedrouzo is bekend vanwege mijn eerdere wandelingen. Ik heb zowel met Estela als later met Andrea en Marta deze wandeling in een vrij snel tempo gedaan om op tijd te zijn voor de mis van 12 uur in de kathedraal van Santiago. Maar dit keer ging ik op mijn gemak. Om drie uur kwam ik aan in de herberg municipal van de monto do gozo, als nummer drie, in de herberg met 400 plaatsen. Er is hier verder niets te doen in deze herberg en ik moest in San Marco op zoek naar een maaltijd. In oude tijden was de monto do gozo de plek waar men de kathedraal met het lichaam van Santiago kon zien, van blijdschap trokken de pelgrims hier hun kleren uit en wastte zich om de stank een beetje kwijt te raken. De bota fumero met de wierook deed de rest. Na 2 dagen kamperen en in dezelfde kleren te hebben gelopen met een baard van 3 dagen was de herberg en de douche een aangename verwelkoming. Nog wat foto’s van de monumenten en dan een rustig slaapplekje zoeken. De oude Fransman en de 2 oude Spanjaarden beloven niet veel goeds. En ze vertrekken morgen om 6 uur oefff.

Advertisements

One thought on “Monto do Gozo

  1. Wat een drukte op je weg. Fijn dat je dan nog altijd weer de rust en de natuur kan opzoeken. Welk knaagdier had jij lastig gevallen? Haha.Op zijn hol, hoe kien je het uit.Prachtige tocht met het einddoel in zicht. Ongerepte natuur is oneindig veel mooier dan gebaande paden en bossen. Fijn dat we mee mogen genieten. De laatste eindjes. Liefs ❤

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s